Elkaar masseren helpt tegen pesten.
Als klasgenoten op school elkaar geregeld masseren, zie je dat
ze elkaar minder pesten en slaan. In Zweden en Denemarken
gebeurt het al volop. Nederlandse scholen experimenteren nu
ook met een aangepaste versie. ‘Kinderen hebben honger naar
aanraken.’
(Door Rudi Buis)
Deventer - Rustig zakken de handen van Maylen (11) af naar
de schouderbladen van een jongen uit haar klas. Maylen
spreidt haar vingers en draait zacht rondjes. De jongen legt zijn
hoofd in zijn armen op tafel, sluit de ogen en lijkt van de
wereld. Of Maylan het eng vindt om een jongen te masseren?
“Nee hoor, het is een vriend van mijn beste vriendin. Dat is niet
eng.” Voor een toevallige passant is het een vreemd tafereel:
de ene helft van groep zeven van Basisschool De Vijf-er in
Deventer zit ontspannen op een stoel, de andere helft staat er
wrijvend over rug en schouders achter. Het is de wekelijkse
massagesessie van kinderen aan kinderen. Gemeengoed in
Scandinavische landen als Zweden en Denemarken, waar in
sommige scholen het percentage gepeste leerlingen daalde
van 15 naar nul procent. Want, zo zeggen therapeuten, als
kinderen elkaar aanraken zorgt dat voor minder agressie op
het schoolplein: het klasgenootje dat je net een fijn gevoel gaf,
beuk je even later niet zo snel in elkaar.
In Nederland zet massage op school ook voet aan wal. In
Amsterdam volgt een basisschool al langer de Deense
methode waarbij kinderen elkaar aanraken terwijl de leraar een
verhaaltje voorleest. Specifiek voor Nederlandse klassen is er
een nieuwe methode bedacht: Touching Child Care, die meer
rekening houdt met leeftijden van kinderen. In de laagste
groepen leren kleuters spelenderwijs wat aanraken is. De ene
helft van de klas speelt bijvoorbeeld de wasstraat, de andere
de auto die ingezeept wordt.